Spadł z drzewa topoli pączek

I płynie z potoku pianą,

Na nim sieć osnuł pajączek,

Czyha na muszkę schwytaną.



Próżno się z więzów wyrywa

I targa sprężyste nici;

Gdy się wysunie wpółżywa,

Pająk w objęcia ją chwyci.



Z wolna ją dusi i gnębi,

Zanim śmiertelny cios zada,

A pączek płynie ku głębi,

Gdzie nurt potoku w dół spada.



I wkrótce po muszki klęsce,

Gdy się już więcej nie broni,

Z ofiarą razem zwycięzcę

Wir wodny pogrążył w toni.



30 grudzień 1888


Nie mów, chociażbyś miał ginąć z pragnienia,

Że wszystkie źródła wyschły już bijące! -

Tyś gonił pustyń piaszczystych złudzenia,

A minął strumień na zielonej łące.



Nie mów, chociażbyś umierał z tęsknoty,

Że nie ma czystej miłości na ziemi! -

Tyś pewnie w drodze blask jej rzucił złoty,

Za ognikami zdążając błędnemi.



Nie mów, że wszystko, czegoś ty nie umiał

Odnaleźć w życiu - marą jest zwodniczą!

Zdrój czystych uciech będzie innym szumiał

I inne serce poił swą słodyczą.

nie obiecuj

Niechaj

nie łączy nas nic



Wolno

jak najwolniej

scałuj

wstyd z mych powiek

Tłumacz

że to żaden grzech



Niechaj

wszyscy świeci

patrzą

na nas z góry

Niechaj

Bogu skarżą się



Mocno

jak najmocniej

przytul

mnie do siebie

Ciebie

trzeba teraz mi



A gdy

z pierwszym słońcem

wstanie

rano życie

cicho

jak najciszej wyjdź...